പേരന്റിംഗ്: നിങ്ങൾ ഏത് വിഭാഗത്തിൽപ്പെടും?‍

മാതാപിതാക്കൾ നാലുവിധം; നിങ്ങൾ ഏത് വിഭാഗത്തിൽപ്പെടും?‍ വികൃതിക്കാരും വായാടികളും കുസൃതിക്കുടുക്കകളും മൗനികളും തല്ലുകൊള്ളികളുമൊക്കെയായി കുട്ടികൾ പലവിധത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന പോലെത്തന്നെയാണ് മാതാപിതാക്കളുടെ കാര്യവും. 

നാലുതരം മാതാപിതാക്കളാണ് ഉള്ളത്. പേരന്റിംഗ് രീതികളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇത്തരത്തിൽ നാലായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്. 

മാതാപിതാക്കളുടെ കുട്ടികളോടുള്ള പെരുമാറ്റം എങ്ങനെ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവവും പെരുമാറ്റവും എല്ലാം രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. എന്നും മാതാപിതാക്കളും കുട്ടികളും തമ്മിൽ ഒരു ഊഷ്മളമായ ബന്ധം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുവാനാണ് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്. 

1. അതോറിറ്റേറിയൻ പേരന്റ് 

2. അതോറിറ്റേറ്റിവ് പേരന്റ് 

3 പെർമിസീവ് പേരന്റ് 

4 അൺ ഇൻവോൾവ്ഡ് പേരന്റ് 

എന്നിങ്ങനെയാണ് മാതാപിതാക്കളെ പേരന്റിംഗിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്. 

ഓരോ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കളും ഒന്നിനൊന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്. 

1. അതോറിറ്റേറിയൻ പേരന്റ്  ((Authoritarian parenting)

ഏകാധിപത്യ രക്ഷാകർതൃത്വം 

അതോറിറ്റേറിയൻ പേരന്റ് കുട്ടികൾ ഞാൻ പറയുന്നത് മാത്രം അനുസരിക്കണം. ഞാൻ പറയുന്നതേ അനുസരിക്കാവൂ എന്ന വാശിയുള്ളതരം പേരന്റ് ആണ് അതോറിറ്റേറിയൻ പേരന്റ്. 

കുട്ടികൾക്കായി മുതിർന്നവർക്ക് തുല്യമായ നിയമങ്ങളും ചിട്ടകളും കൊണ്ട് വരിക, തന്റെ ആഗ്രഹത്തിനും ചിന്തകൾക്കും മാത്രം അനുസൃതമായി കുട്ടികളെ വളർത്തുക. ചെയ്യുന്ന തെറ്റുകൾക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷ  നൽകുക തുടങ്ങി, കുട്ടികളുമായുള്ള നല്ലബന്ധം കളയുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുന്ന പേരന്റ്സ് ആണ് ഇക്കൂട്ടർ.ഇവർക്ക് കുട്ടികളെ ഇഷ്ടമില്ല എന്ന് ഇതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇത്തരം പേരന്റിംഗ് കൊണ്ട് കുട്ടി മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നും അകലുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അവന്റെ വിഷമങ്ങളും ആവശ്യങ്ങളും മാതാപിതാക്കളോട് പറയാൻ അവൻ മടിക്കുന്നു. അവനിൽ വളരുംതോറും മാതാപിതാക്കളോട് വാശി നിറയുന്നു. 

• പരമ്പരാഗതമായ രക്ഷാകർതൃമാതൃക.
• കുട്ടി ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം കൃത്യമായി കൽപ്പിക്കുന്നു.
• കുട്ടി 100% അത് അനുസരിക്കണം എന്ന് നിഷ്കർഷിക്കുന്നു.
• കൗമാരത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ സ്വന്തമായി കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള കുട്ടിയുടെ കഴിവിനെ ഇത് ദോഷകരമായി ബാധിക്കുന്നു. അമിതസ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുമ്പോൾ അതിനെ ദുരുപയോഗം ചെയ്യാനുള്ള സാധ്യതയും കൂടുന്നു.

സ്ഫടികം സിനിമയിലെ ചാക്കോമാഷിന്‌ പോലെയുള്ള ഈ പേരന്റിംഗ് രീതി വളരെ ദുർഘടം നിറഞ്ഞതാണ്. 

2. അതോറിറ്റേറ്റിവ് പേരന്റ് 

അതോറിറ്റേറ്റിവ് പേരന്റ് കുട്ടികളുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തായി നിന്ന് അവരോടു ചങ്ങാത്തം കൂടുന്ന തരം മാതാപിതാക്കളാണ് അതോറിറ്റേറ്റിവ് പേരന്റ് . ഇത്തരം മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളുടെ അടുത്ത സുഹൃത്തായിരിക്കും . 

കുട്ടികൾക്ക് എന്തും തുറന്നു പറയാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഇക്കൂട്ടർ നൽകുന്നു. ഒപ്പം കുട്ടികളെ നല്ല രീതികൾ ആയാസം കൂടാതെ അഭ്യസിപ്പിക്കാനും അവർക്കാകുന്നു. 

ആയാസരഹിതമായ പേരന്റിംഗ് എന്നാണ് പൊതുവെ അതോറിറ്റേറ്റിവ് പേരന്റിംഗ് അറിയപ്പെടുന്നത്. 

• സ്നേഹവും നിയന്ത്രണവും ഒരു പോലെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന മാതൃക.
• സ്വാതന്ത്ര്യവും ഉത്തരവാദിത്വബോധവും ഒരുമിച്ചു ചേരുന്നു.
• കുട്ടികളിൽ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസവും സ്വയാർജിതഅച്ചടക്കവും രൂപപ്പെടുന്നു.

3 പെർമിസീവ് പേരന്റ്  (ലാളനാത്മക രക്ഷാകർതൃത്വം)

പെർമിസീവ് പേരന്റ് കുട്ടികളെ കുട്ടികളുടെ വഴിക്ക് വിടുന്നതരം പേരന്റിംഗ് ആണ് പെർമിസീവ് പേരന്റ് . അവരെ അടക്കി നിർത്തണോ ദേഷ്യപ്പെടാനോ ചിട്ടകൾ പഠിപ്പിക്കണോ ഒന്നും പെർമിസീവ് പേരന്റ് തയ്യാറാകുന്നില്ല. കുട്ടികൾക്ക് അവരവരുടെ രീതിയുണ്ട് എന്നും അവർ അത് പിന്തുടരട്ടെ എന്നും ഇക്കൂട്ടർ വിശ്വസിക്കുന്നു.പഠിത്തത്തിൽ മാർക്ക് കുറഞ്ഞാൽ മാതാപിതാക്കൾ ശിക്ഷിക്കും എന്ന പേടിയൊന്നും ഇത്തരം മാതാപിതാക്കളുടെ മക്കൾക്ക് ആവശ്യമില്ല. കുട്ടിത്വത്തെയും കുട്ടികളുടെ വ്യക്തിത്വത്തെയും പരമാവധി അംഗീകരിക്കുന്നവരാണിവർ 

• കുട്ടിക്ക് അമിതസ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നു. യാതൊരുവിധ അച്ചടക്കവും പരിശീലിപ്പിക്കുന്നില്ല. കുട്ടിയുടെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് അമിതമായ മുൻഗണന.
• സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ ഒരിക്കൽ പോലും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ വളരുന്ന കുട്ടികൾ എടുത്തുചാടി പ്രതികരിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.

4 അൺ ഇൻവോൾവ്ഡ് പേരന്റ്  

അൺ ഇൻവോൾവ്ഡ് പേരന്റ് അതോറിറ്റേറിയൻ പേരന്റിംഗ് പോലെ തന്നെ പ്രശ്നമാണ് അൺ ഇൻവോൾവ്ഡ് പേരന്റിംഗ്. കുട്ടികളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ യാതൊരുവിധ താല്പര്യവും ഇത്തരക്കാർ കാണിക്കുന്നില്ല. കുട്ടികൾക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കരുതലും പ്രോത്സാഹനവും ഒക്കെ ലഭിക്കേണ്ടത് സ്വന്തം വീട്ടിൽ നിന്നാണ് . എന്നാൽ അൺ ഇൻവോൾവ്ഡ് പേരന്റ്സ് ഇക്കാര്യത്തിൽ ഏറെ പിന്നിലാണ്. കുട്ടികളുടെ നേട്ടങ്ങളിൽ പോലും അവർക്ക് ആവശ്യമായ പരിഗണന നൽകുന്നില്ല. ജോലി, ധന സമ്പാദനം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിലായിക്കും ഇക്കൂട്ടരുടെ പ്രധാന ശ്രദ്ധ.ഇത്തരം മാതാപിതാക്കളുടെ കുട്ടികൾ ഭാവിയിൽ അവരിൽ നിന്നും മാനസികമായി അകലുന്നു.

• കുട്ടികൾക്ക് സ്നേഹാനുഭവങ്ങൾ നൽകുന്നില്ല. അവരെ അവഗണി ക്കുന്നു. സുഹൃത്തുക്കളുടെ സ്വാധീ നത്തിന് വഴങ്ങി കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവം രൂപീകരിക്കപ്പെടും.

അവഗണനാത്മക രക്ഷാകർതൃത്വം (Neglected parenting)

മലയാള സിനിമകളിലെ ഉദാഹരണങ്ങള്‍

സ്ഫടികം സിനിമയിലെ Chacko Mash (C.P. Chacko) മലയാള സിനിമയിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ Authoritarian Father കഥാപാത്രങ്ങളിലൊന്നാണ്.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ parenting style പ്രധാനമായും:

• കടുത്ത നിയന്ത്രണം
• അമിത പ്രതീക്ഷകൾ
• ശിക്ഷയെ ആശ്രയിച്ച discipline
• emotional understanding ഇല്ലായ്മ
• “എന്റെ വഴി മാത്രമാണ് ശരി” എന്ന മനോഭാവം

ഇവയൊക്കെയാണ്.

അദ്ദേഹം മകൻ തോമച്ചന്റെ കഴിവുകളെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. തോമയുടെ creativity-യും practical intelligence-ഉം കാണാതെ, marks-നും academic excellence-നും മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് തോമ “Aadu Thoma” ആയി മാറുന്നത്.

Chacko Mash-ന്റെ parenting-ൽ കാണുന്ന പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ:

• Authoritarian Parenting
• Emotionally Neglectful Parenting
• Perfectionist Parenting
• ചില അളവിൽ Toxic Parenting

അദ്ദേഹം മകനെ സ്നേഹിക്കുന്നില്ല എന്നല്ല പ്രശ്നം —
സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അറിയാത്തതും, acceptance നൽകാത്തതുമാണ് tragedy.

Thilakan ഈ കഥാപാത്രത്തെ അത്ര ശക്തമായി അവതരിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ് Chacko Mash ഇന്നും മലയാളികളുടെ മനസ്സിൽ ജീവിക്കുന്നത്.

ഈ കഥാപാത്രം മലയാള സിനിമ നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച വലിയ സത്യം:

പുഴു സിനിമയിലെ കുട്ടൻ എന്ന കഥാപാത്രം കാണിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും Authoritarian Parenting എന്ന മാതാപിതൃത്വ ശൈലിയാണ്. മലയാളത്തിൽ ഇത് അധികാരപരമായ / കടുത്ത നിയന്ത്രണപരമായ മാതാപിതൃത്വം എന്ന് പറയാം.

ഇത്തരം പിതാക്കൾ സാധാരണയായി:

• കുട്ടികളിൽ പൂർണ്ണ അനുസരണം പ്രതീക്ഷിക്കും
• “ഞാൻ പറയുന്നത് മാത്രം ശരി” എന്ന മനോഭാവം കാണിക്കും
• സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഭയം ഉപയോഗിച്ച് നിയന്ത്രിക്കും
• തെറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത് സഹിക്കില്ല
• കുട്ടികളുടെ വികാരങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കാറില്ല

കുട്ടന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ ഇതെല്ലാം വ്യക്തമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് കിച്ചുവിന് അച്ഛനോട് സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഭയം തോന്നുന്നത്.

അതോടൊപ്പം കുട്ടന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ:

• emotional abuse (മാനസിക പീഡനം),
• toxic parenting (വിഷമുള്ള മാതാപിതൃത്വം),
• narcissistic traits (സ്വയം മാത്രം ശരിയെന്ന് കരുതുന്ന സ്വഭാവം)
  എന്നിവയും കാണാം.

Mammoottyയുടെ പ്രകടനം ഈ കഥാപാത്രത്തെ അതീവ യാഥാർത്ഥ്യപരവും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായ രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

ജൂണ്‍ സിനിമയിലെ Panama Joy എന്ന കഥാപാത്രം കാണിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും Authoritative Parenting എന്ന മാതാപിതൃത്വ ശൈലിയാണ്. മലയാളത്തിൽ ഇത് സ്നേഹവും മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശവും അടങ്ങിയ സമതുലിത മാതാപിതൃത്വം എന്ന് പറയാം.

ഇത്തരം മാതാപിതാക്കൾ:

• കുട്ടികളെ ഭയപ്പെടുത്തി നിയന്ത്രിക്കില്ല
• അവരുടെ വികാരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കും
• ശിക്ഷിക്കലിനേക്കാൾ mentoring-ന് പ്രാധാന്യം നൽകും
• കുട്ടിക്ക് സുരക്ഷയും ആത്മവിശ്വാസവും നൽകും
• സുഹൃത്ത് പോലെയും ഗൈഡ് പോലെയും പെരുമാറും

Panama Joy ജൂണിനെ മനസ്സിലാക്കുകയും, അവളെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഒരു “cool parent” ആയി തോന്നുന്നത്. അദ്ദേഹം strict father figure അല്ല, മറിച്ച് emotionally available ആയ ഒരു അച്ഛനാണ്.

Joju Georgeയുടെ natural performance ഈ കഥാപാത്രത്തെ വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായ രീതിയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

അതിനാൽ:

• കുട്ടൻ (Puzhu) → Authoritarian / Toxic Parenting
• Panama Joy (June) → Authoritative / Supportive Parenting

1983യിലെ രമേശൻ എന്ന കഥാപാത്രം കാണിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും Supportive Parenting കൂടാതെ Dream-Fulfilling Parenting എന്ന രീതിയാണ്.

രമേശൻ തന്റെ സ്വന്തം സ്വപ്നം സാഹചര്യങ്ങൾ കാരണം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വന്ന ആളാണ്. എന്നാൽ മകൻ കണ്ണനിൽ അതേ കഴിവ് കണ്ടപ്പോൾ, തന്റെ ആഗ്രഹം മകന്റെ വഴി പൂവണിയിക്കാൻ അദ്ദേഹം ശ്രമിക്കുന്നു. പക്ഷേ അതിൽ നിർബന്ധമോ ഭയപ്പെടുത്തലോ ഇല്ല — മറിച്ച് പ്രോത്സാഹനവും പിന്തുണയും ആണ്.

ഇത്തരം parenting-ന്റെ പ്രത്യേകതകൾ:

• കുട്ടിയുടെ കഴിവ് തിരിച്ചറിയുക
• തനിക്ക് ലഭിക്കാത്ത അവസരങ്ങൾ കുട്ടിക്ക് നൽകാൻ ശ്രമിക്കുക
• emotional encouragement നൽകുക
• കുട്ടിയുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ നൽകുക
• “എനിക്ക് പറ്റാത്തത് നീ നേടണം” എന്ന പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായാലും അത് സ്നേഹത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുക

അതുകൊണ്ട് രമേശന്റെ parenting കൂടുതലായി:

• Encouraging Parenting
• Supportive / Nurturing Parenting
• ചില അളവിൽ Vicarious Dream Parenting (സ്വന്തം സ്വപ്നം കുട്ടിയിലൂടെ കാണുക)

എന്നിങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.

Nivin Pauly വളരെ സ്വാഭാവികമായി ഈ കഥാപാത്രത്തിന്റെ വളർച്ച — ഒരു യുവാവിൽ നിന്ന് ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള അച്ഛനിലേക്കുള്ള മാറ്റം — അവതരിപ്പിച്ചു.

ഈ കഥാപാത്രം പറയുന്നത് ഒരു പ്രധാന കാര്യം തന്നെയാണ്:
“മക്കൾ നമ്മുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഭാരമല്ല, പക്ഷേ അവർക്ക് നമ്മൾക്കു കിട്ടാത്ത അവസരങ്ങൾ നൽകാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം നമ്മുക്കുണ്ട്.”

Homeയിലെ Oliver Twist എന്ന കഥാപാത്രം കാണിക്കുന്നത് പ്രധാനമായും Emotionally Available Parenting എന്നും Affectionate Parenting എന്നും പറയാവുന്ന മാതാപിതൃത്വ ശൈലിയാണ്.

Oliver ഒരു strict അച്ഛനല്ല. പകരം:

• മക്കളുമായി connect ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ
• അവരുടെ ലോകം മനസ്സിലാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ
• സ്നേഹവും കരുതലും തുറന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നവൻ
• generation gap ഉണ്ടായിട്ടും ബന്ധം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവൻ

അദ്ദേഹത്തിന്റെ parenting-ന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത:

• emotional presence
• patience
• unconditional love
• understanding

Tech-savvy അല്ലാത്തതിനാൽ മക്കളിൽ നിന്ന് അകന്നു പോകുന്ന ഒരു പിതാവിന്റെ insecurity സിനിമ വളരെ മനോഹരമായി കാണിക്കുന്നു. Oliver-ന്റെ വേദന “technology അറിയാത്തത്” അല്ല — “മക്കളുടെ ജീവിതത്തിൽ തനിക്ക് സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുന്നു” എന്ന ഭയമാണ്.

അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ:

• Supportive Parent
• Emotionally Sensitive Father
• Gentle Parenting figure

എന്നിങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.

Indransയുടെ അതീവ സ്വാഭാവികമായ പ്രകടനം Oliver Twistനെ മലയാള സിനിമയിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ അച്ഛൻ കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒരാളാക്കി മാറ്റി.

Drishyamയിലെ Georgekutty എന്ന കഥാപാത്രം പ്രധാനമായും Protective Parenting കൂടാതെ Emotionally Supportive Parenting എന്ന രീതിയിലുള്ള അച്ഛനെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.

Georgekuttyയുടെ parenting-ന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകതകൾ:

• കുടുംബത്തെ ഏത് അപകടത്തിൽ നിന്നുമെങ്കിലും രക്ഷിക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തബോധം
• മകളുടെ trauma മനസ്സിലാക്കുന്ന empathy
• പ്രതിസന്ധികളിൽ calm ആയി നിൽക്കുന്ന സ്വഭാവം
• “ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ” എന്ന സുരക്ഷാബോധം കുടുംബത്തിന് നൽകുക

അദ്ദേഹം ഒരു strict father figure അല്ല. പകരം:

• practical ആയി ചിന്തിക്കുന്ന protector
• emotionally aware ആയ അച്ഛൻ
• മകളുടെ മാനസികാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കുന്ന caregiver

Anjuയുടെ trauma എല്ലാവരും മറികടന്നെന്ന് കരുതുമ്പോഴും, Georgekutty മാത്രം അവളുടെ ഭയം തിരിച്ചറിയുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഒരു emotionally intelligent father ആയി മാറുന്നത്.

അതേസമയം Georgekuttyയുടെ parenting-ൽ:

• overprotectiveness
• survival instinct
• sacrificial parenting

എന്ന ഘടകങ്ങളും കാണാം. കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കാൻ അദ്ദേഹം എത്ര ദൂരം പോകാനും തയ്യാറാണ്.

Mohanlalയുടെ effortless പ്രകടനം Georgekuttyയെ മലയാള സിനിമയിലെ ഏറ്റവും iconic father കഥാപാത്രങ്ങളിലൊന്നാക്കി മാറ്റി.

ഈ കഥാപാത്രം പറയുന്നത്:
“ഒരു അച്ഛന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി, തന്റെ മക്കൾ സുരക്ഷിതരാണെന്ന് അവർക്കു തോന്നിക്കുന്നതിലാണ്.”

Uyareയിലെ Raveendran എന്ന കഥാപാത്രം പ്രധാനമായും Supportive Parenting എന്നും Empathetic Parenting എന്നും പറയാവുന്ന മാതാപിതൃത്വ ശൈലിയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.

പല്ലവിയുടെ ജീവിതത്തിൽ എല്ലാം തകർന്നുപോയ സമയത്ത്, അവൾക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തിയായി നിൽക്കുന്നത് അച്ഛനാണ്. Raveendran:

• മകളുടെ വേദന മനസ്സിലാക്കുന്നു
• അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല
• ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു
• “നീ വീണ്ടും ഉയർന്ന് നിൽക്കും” എന്ന വിശ്വാസം നൽകുന്നു

ഇത്തരം parenting-ന്റെ പ്രത്യേകതകൾ:

• unconditional support
• emotional reassurance
• resilience building
• confidence boosting

അദ്ദേഹം overprotective ആയി മകളെ ഒതുക്കുന്നില്ല; പകരം അവൾക്ക് സ്വന്തം ജീവിതം തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ കരുത്ത് നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം ഒരു emotionally mature father ആയി തോന്നുന്നത്.

Siddique വളരെ nuanced ആയ പ്രകടനത്തിലൂടെ ഈ കഥാപാത്രത്തെ അതീവ ഹൃദയസ്പർശിയായി അവതരിപ്പിച്ചു.

Raveendran നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്:
“ഒരു നല്ല അച്ഛൻ മകളുടെ വേണ്ടി ലോകത്തോട് പോരാടുക മാത്രമല്ല, അവൾക്ക് സ്വയം വീണ്ടും ഉയർന്ന് നിൽക്കാൻ ധൈര്യം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.”

Ustad Hote- father-son relationship-ൽ emotional neglect വ്യക്തമാണ്.

Siddique അവതരിപ്പിക്കുന്ന അച്ഛൻ മകന്റെ വികാരങ്ങളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കാതെ status-നും ambition-നും മാത്രം പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.

Bangalore Days

യുവതലമുറയ്ക്ക് career-ലും lifestyle-ലും freedom നൽകുന്ന modern parenting സിനിമയിൽ കാണാം.